Alternatywne metody komunikacji

 Komunikacja wspomagająca i alternatywna jest to pomoc w porozumiewaniu się dzieciom niemówiącym lub posługującym się mową w ograniczonym stopniu. Pozwala utorować rozwój języka i mowy.  Daje szansę na kontakt z drugim człowiekiem, na naukę i samodzielność.

Zamiast wypowiadanych słów i zdań mogą one używać  znaków graficznych, manualnych lub przestrzenno-dotykowych. Dzięki temu dzieci mogą dokonywać wyborów, podejmować decyzje, pytać, opowiadać, wyrażać myśli i uczucia.

Program terapii:

- Nauka funkcjonalnej komunikacji, spontanicznej, ukierunkowanej do osoby i zrozumiałej dla wszystkich.

- Stosowanie wspomagających form komunikacji u dzieci niemówiących, pozwalających na budowanie podstaw komunikacji ( intencji komunikacyjnej, wymiany, zabawy relacyjnej, wspólnego pola uwagi, kontaktu wzrokowego itd. ).

- Budowanie indywidualnego systemu komunikacji.

- Dobór znaków graficznych ( np. piktogramów PIC lub PCS ).

- Dobór znaków manualnych ( gestów np. systemu Makaton ).

- Budowanie osobistych pomocy do komunikacji.

- Nauka wybierania i wskazywania.

- Instruowanie partnerów rozmowy.

- Technologia wspomagająca  - pomoc w wyposażeniu dziecka niemówiącego w odpowiednie urządzenia elektroniczne lub komputer.

 

W programie usprawniania umiejętności komunikacyjnych w zakresie wspomagających i alternatywnych metod komunikacji działania opiera się na:

- oddziaływaniach w zakresie sfery niewerbalnej,

- oddziaływaniach w zakresie mowy biernej,

- oddziaływaniach w zakresie mowy czynnej.

Wczasie zajęć dziecko jest dokładnie obserwowane, aby wykorzystać każdy płynący od niego sygnał. Słowa mówione do dziecka są proste, zrozumiałe dla niego. Wysiłek dziecka jest zawsze doceniony, nawet jeśli wydaje się, że ono tego nie rozumie lub nie ma to dla niego żadnego znaczenia. Ćwiczenia oparte są na zainteresowaniach dziecka i jego spontanicznej aktywności. Ważna jest miła i serdeczna atmosfera.

Anna Jadach – logopeda, terapeuta AAC

Anna Kłos  –  terapeuta AAC